Thursday, 14 December 2017

தொலைந்து போன நட்புகள் !!

கலகலவென இருந்த அறைகள்
இப்போது கல்லறை போல் ...
ஓர் மாயான அமைதி !!

ஆட்கள் இல்லாத வீட்டில் ..
எனக்கு மட்டும் என்ன வேலை ?
என, அந்த கொசுவிற்கு கூட கிராக்கி வந்துவிட்டது ...

***

ஸ்டார் டிவி, சூரிய டிவி ...
என..அலறும் சத்தம்
கேட்ட வீடு ...
இப்போது ! எல்லாம்
மெதுவாய் சுத்தும் அந்த
மின்விசிறியின்
கரகர ஒலி மட்டும் தான் ...

இன்னும் கொஞ்ச நாள் போனால் ..
அந்த கடிகாரத்தின்
நொடி முள் சத்தம் கூட ,இந்த
வீட்டை முழுவதுமாக
ஆக்கிரமித்து விடும் போல் ...

ஒரு நிமிஷம் ..
யாரோ ?
கூப்பிடுவது போல் இருக்கிறது ..

அட ச்சே !!
வேறு யாரும் இல்ல ..
என் பெயரை நானே மனதுக்குள் உச்சரித்து இருக்கிறேன் ..
இது தான் மனப் பிரம்மையோ ?

****

அழுக்குத்  துணிகளால்..
அலங்கரிக்கப்பட்ட
ஐன்னல் , வாசல் கதவு ,
அப்புறம் அந்த கொடி ..
எதையும் காணும் இப்போ !!

கறை பொதிந்திருந்த
கேஸ் ஸ்டவ் உள்ள அடுப்பங்கறை ..
டப்பா டப்பா வா //
அடுக்கி வைத்திருந்த அலமாரிகள் ..
குக்கரின் விசில் சத்தம் !
என்றாவது ஒரு நாள்
கமகமக்கும் நண்பனின் சாம்பார் ..
இதையும் காணும் இப்போ !!

முந்தி எல்லாம் ..
நான் மட்டும் அமைதியாக.. தனியாக
இருந்தேன் !

இப்போது ..
என்னைப் பின்பற்றி ..
எனக்கு துணையாக இன்னும்
சில உயிரில்லாப் பொருட்கள் ..

*****

பைத்தியகாரனாக இருக்கும் போல..
அந்த சிலந்தி !!
எந்தன் வீட்டை நான்
இன்னும் காலி செய்யவில்லை ..

அதற்குள் ,
அவன் வீடு கட்ட ஆரம்பித்துவிட்டான்
மூலைக்கு மூலை ..

இங்கு !
சில பிரிவுகள்
பொதுவானது தான் ..
ஆனால்,அவையெல்லாம் !!
நியாயமானது என்று சொல்ல முடியாது ..

தினமும் ..
பார்த்துக் கொண்டும்..
கைக் கோர்த்து கொண்டும்..
திரிந்த உறவுகள் !!

இனி !!
என்றாவது பார்க்கலாம் என...
கை குலுக்கி விட்டு வெகுதூரம் செல்கிறது..

*****

ஒரு நாள்..
நானும் இந்த வீட்டை விட்டு
போகத் தான் போகிறேன் ..
ஆனால் !
என் வாழ்வில் சில நாட்கள்
இங்குதான் என..
என் முதுமை இந்த நினைவுகளை
அசைபோட தயாராக இருக்கிறது !!

இங்கு ..
என்னை சுற்றி எல்லாமே இருக்கின்றது..
ஆனால் !
எனக்காக தான் என்று எதுவுமில்லை ..
இது தான் இன்னும் இன்னும்
நிறைய யோசிக்க வைக்கின்றது !!

                           
                           ********

No comments:

Post a Comment